Τετάρτη, 10 Απριλίου 2013

Εξοδος από την ευρωκόλαση: η μόνη λύση




Την ώρα που οι Βρετανοί ετοιμάζονται να φύγουν από την Ευρωπαϊκή Ενωση, οι Ιταλοί από την Ευρωζώνη και οι εκτός ζώνης χώρες ευλογούν την τύχη τους που δεν βρίσκονται μέσα στην ευρωκόλαση, η εδώ «συμμορία του ευρώ» οδηγεί τη χώρα στην απόλυτη καταστροφή και γερμανοποίησή της.
Στο ευρώ μπήκαμε για να ζούμε καλύτερα και αντί γι' αυτό οδηγηθήκαμε στην κόλαση.
Ναι, μέρος της ευθύνης οφείλεται στον κυβερνητικό πρωταθλητισμό σε .............
..............φαυλότητα των τελευταίων δεκαπέντε χρόνων. Αλλά στην πορεία προς τον γκρεμό μάς ακολουθούν και οι άλλες περιφερειακές χώρες, οι GIPSI (Greece, Italy, Portugal, Spain, Ireland), γεγονός που αποδεικνύει -και όχι μόνο αυτό- ότι το πρόβλημα είναι συστημικό.
Σήμερα υπάρχουν μόνο δύο καθαρές πολιτικές θέσεις. Με το Μνημόνιο και το ευρώ ή ενάντια στο Μνημόνιο και έξω από το ευρώ. Οσοι ορθώς καταδικάζουν το Μνημόνιο δεν πείθουν όταν την ίδια ώρα απλώνουν το χέρι για τα δανεικά της κ. Μέρκελ.
Μόνο η επιστροφή στη δραχμή, με κούρεμα, αναδιάρθρωση και περίοδο χάριτος για την αποπληρωμή του χρέους μπορεί να μετατρέψει την οικονομία μας σε ανταγωνιστική, ώστε να υπάρξει έξοδος από την κρίση.
Η έκδοση χρήματος από τον Χολαργό θα πρέπει να γίνει βέβαια με φειδώ και να κατευθύνεται σε ανάπτυξη και στοχευμένες κοινωνικές παροχές. Η βελτίωση των εισοδημάτων θα έρθει αργότερα, όταν η οικονομία αρχίσει να ανακάμπτει.
Τη στάση πληρωμών θα ακολουθήσει διαπραγμάτευση για τη μερική αποπληρωμή των χρεών με βιώσιμους όρους. Η νέα δραχμή θα υποτιμηθεί κατά 50% και μπορεί να διολισθήσει σε σύνδεση με καλάθι νομισμάτων με σκληρά και μαλακά νομίσματα.
Στους πρώτους μήνες θα βιώσουμε αρρυθμίες στην αγορά, πληθωριστικές πιέσεις, προσωρινές ελλείψεις αγαθών, που μπορεί να αντιμετωπιστούν με κυβερνητικές παρεμβάσεις. Τα διαθέσιμα σε ευρώ των Ελλήνων πολιτών θα υποτιμηθούν ανάλογα, αλλά το ίδιο ισχύει και για τις δανειακές υποχρεώσεις τους προς τις τράπεζες, οι οποίες θα υποστούν σοκ.
Επειτα από μια αρχική περίοδο 4-14 μηνών, η οικονομία θα αρχίσει να επανακτά την ανταγωνιστικότητά της και να ανακάμπτει. Θα εξομαλυνθεί η λειτουργία της αγοράς, θα ισχυροποιηθεί η εσωτερική ζήτηση με ευνοϊκές συνέπειες για την απασχόληση. Η εγχώρια παραγωγή θα επανενεργοποιηθεί με αύξηση των εξαγωγών που θα στοιχίζουν φθηνότερα και μείωση των ακριβότερων εισαγωγών.
Ειδικότερα, αυτό αφορά τη γεωργική μας παραγωγή και τον τουρισμό. Υστερα από ορισμένο διάστημα, θα επανέλθει η εμπιστοσύνη στην ελληνική οικονομία και στο τραπεζικό σύστημα, με συνέπεια να εισρεύσουν από το εξωτερικό καταθέσεις.
Με προϋπόθεση τη χρηστή και νοικοκυρεμένη κρατική διαχείριση, την πάταξη της γραφειοκρατίας, της διαφθοράς, τη μείωση των φορολογικών συντελεστών, το εφαρμόσιμο αναπτυξιακό σχέδιο, μπορεί να δούμε επιτέλους το φως ξένων επενδύσεων. Με σκληρή δουλειά, μπορούμε να σταθούμε στα πόδια μας και να πάψουμε να ζούμε με δανεικά που μας μετατρέπουν σε δούλους.
Παρόμοιο σκεπτικό συνυπογράφουν οι Πολ Κρούγκμαν, Βέρνερ Σιν, Κένεθ Ρογκόφ, Οτμαρ Ισιγκ, Τόμας Μάγερ, Νουριέλ Ρουμπινί, Μαρτσέλο ντε Κέκο, Χέλμουτ Σλέσιγκερ, Τζόζεφ Στίγκλιτς, Νόαμ Τσόμσκι, Ζακ Σαπίρ, Τζορτζ Φρίντμαν και πολλοί πολλοί άλλοι, όλοι τους μέλη της... «συμμορίας της δραχμής», όπως μας αποκαλούν αυτοί που κατέστρεψαν τη χώρα και συνεχίζουν να το κάνουν

ΠΗΓΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου